Podróże

Największą grupą społeczną Rzymu byli rolnicy. Natomiast kupcy i rzemieślnicy stanowili mniejszość.Na początku istnienia Rzymu społeczeństwo podzielone było na rody, prowadzące wspólnie gospodarkę. Z czasem podział ten zwęził się do rodzin, których głową był ojciec zarządzający wszystkimi domownikami. Nawet dorosły już syn musiał odpowiadać przed ojcem rodziny. Prawo do majątku dziedziczono dopiero po jego śmierci. Rzymianki miał ograniczone prawa obywatelskie, ale dość dużą swobodę w życiu codziennym.Najbogatszymi mieszkańcami państwa byli nobilowie- arystokracja zajmująca się pobieraniem podatków w prowincjach. Dużych majątków dorabiali się także przedsiębiorczy mieszczanie trudniący się na przykład ściąganiem opłat, zaopatrywaniem wojska i lichwiarstwem. Niektórzy mieszkający na wsi zajmowali się pracami sezonowymi. Wielu z nich przenosiło się do miast powiększając liczbę proletariuszy.Czasy starożytnego Rzymu to przede wszystkim niewolnictwo. Rzymianie prowadzący wojny podbijali coraz to nowe ziemię, a miejscową ludność brali w niewolę. Do niewoli mogli trafić także dłużnicy niespłacający swoich zobowiązań oraz dzieci niewolników. W III wieku cesarstwo rzymskie borykało się z zagrożeniami ze strony barbarzyńskich ludów, głównie Germanów.Pojawiły się problemy finansowe. Potrzebne były pieniądze dla utrzymania armii oraz urzędników. Rosnące podatki doprowadziły do ubożenia obywateli, a zwłaszcza chłopów, którzy zaczęli się buntować. Podupadło rzemiosło i handel. Natomiast miasta przestały pełnić rolę centrów społeczno-gospodarczych. Podobnie było z polityką. Nieustannie toczyła się walka o tron. Z czasem imperium został podzielone na cesarstwo zachodnie ze stolicą w Rzymie i cesarstwo wschodnie ze stolica w Konstantynopolu. Jako pierwsze w 476 roku upadło cesarstwo zachodnie, osłabione napaściami Hunów. Wydarzenie to symbolizuje koniec starożytności i początek nowej epoki-średniowiecza. Wieki średnie w porównaniu z czasami antycznymi zanotowały upadek kultury, sztuki i piśmiennictwa. Ludy uważane za Rzymian za barbarzyńskie stopniowo przyjmowały religie chrześcijańską. Tworzyły się państwa i miasta. Niebyły one tak rozwinięte jak te w czasach cesarstwa rzymskiego i nie pełniły roli centrów kultury. Szerzono ideały miłości bliźniego oraz pokoju. Całkowicie zlikwidowano niewolnictwo. Spuścizna antyku zaginęła na dziesięć wieków, by znów odrodzić się w czasach renesansu. Od VIII do VI wieku przed naszą erą w Rzymie panowała monarchia, był to pierwszy ustrój.W VI wieku przed naszą erą zlikwidowano instytucje króla i wprowadzono republikę. Podobnie jak w starożytnej Grecji zgromadzenie ludowe wybierało urzędników na okres jednego roku. Urzędy były kolegialne, czyli sprawowane przez więcej niż jedną osobę. Miało to zapobiegać tyranii. Najwyższymi urzędnikami byli konsulowe, którzy po zakończeniu swojej kadencji mogli wejść do senatu, czyli rady starszych składającej się na początku z 300 osób, a później 600. Jej głównym zadaniem było decydowanie o polityce zewnętrznej i wewnętrznej państwa. W sytuacjach wyjątkowych takich jak napaść powoływano dyktatora o nieograniczonej władzy. Republika rzymska była w rzeczywistości republiką arystokratyczną, w której władzę mogli sprawować najbogatsi i wysoko urodzeni- patrycjusze. Z czasem plebejusze wywalczyli trybuny ludowe, w których zasiadali przedstawiciele biedniejszych.Z czasem doszło do kryzysu na rynku pracy. Obywatele nie mogli znaleźć zajęcia, ponieważ znacznie tańszą siłą roboczą byli niewolnicy. Niekorzystne zjawiska gospodarcze doprowadziły do walk. Skorzystał na tym Gajusz Juliusz Cezar i przejął władzę. Wprowadził wiele zmian, między innymi dał ziemię bezrobotnym oraz zmniejszył podatki. Arystokracja bała się ponownego przywrócenia monarchii i zlecili zabójstwo Cezara. Kryzys wewnętrzny spowodował upadek republiki i ustanowienie cesarstwa.

Jak każda pozwolę sobie stwierdzić rzecz ma swoje pozytywne i negatywne strony, tak samo jest także w przypadku urbanizacji. Znamy już pozytywne strony, które przyczyniają się do jeszcze większej atrakcyjności danego miasta, jednak nie są pozbawione wad. Jedną z nich jest chaos, życie na wsi ogólnie kojarzone jest z ciszą, natomiast pierwszym skojarzeniem pojęcia miasto jest chaos. Jednak nie tylko chaos wpływa negatywnie, oprócz niego bardzo dużym zagrożeniem jest także zanieczyszczenie. Większa ilość mieszkańców, tym większa liczba samochodów, przy tym spalin. Jednak nie tylko spaliny z samochodów są negatywną stroną urbanizacji. Ilość samochodów wpływa także na utrudnienia w ruchu drogowym, tworząc tak zwane korki czy coraz mniejszą możliwość zaparkowania własnego auta. Wielkie fabryki, a raczej smugi z nich wytwarzające wpływają bardzo negatywnie na atmosferę. Większa liczba osób może być przyczyną patologii oraz wzrostu świata przestępczego, który kojarzy się z narkotykami czy prostytucją. Kiedy w mieście pojawia się coraz więcej budynków, maleje tym wszystkim miejsc zieleni. Zieleń kojarzy się jako miejsce kontaktu z naturą, a kiedy znika mamy utrudniony dostęp do niej. Kiedy miejscowość ma nosić miano miasta wzrastają tym samym podatki, jednak nie są to jedyne koszty, które trzeba ponieść. Wzrastają także koszty samego zamieszkania czy utrzymania. Panuje także deficyt wody, co prowadzi do zanieczyszczenia jej. Zdecydowanym pozytywem szybkiego rozwoju miast dla większości osób jest lepszy dostęp do pracy, “za pracą” właśnie często ludzie decydują się na zamieszkanie na terenach miast. Następnym plusem jest łatwy dostęp do nauki. Kiedy miasto rozwija się szybko ma predyspozycje do otworzenia nowych placówek szkolnych, co przyczynia się do możliwości uzyskania lepszego wykształcenia, a przede wszystkim do wyboru specjalizacji dalszej nauki. Miasto odróżnia wieś znaczącą a przede wszystkim większą ilością urzędów. Co wpływa bardzo pozytywnie na możliwość szybkiego załatwienia pilnych spraw. Miasta rozwijające się mają więcej pieniędzy oraz możliwości by otwierać nowe miejsca kultury oraz rozrywki dla ludzi zarówno młodych i starszych. Miasto, które szybko się rozwija, może posiadać bardzo ważne szlaki komunikacyjne oraz transportowe. Drogi biegnące przez dane miasto mogą wpłynąć pozytywnie na turystykę danego miasta oraz strefę handlową. Gdy miasto jest ulokowane w łatwo dostępnym miejscu handel odbywa się szybciej, częściej oraz bezproblemowo. Urbanizacja potocznie przez większość nazywana jest rozwojem miast. Mierzona jest ona w %. Polska w porównaniu do innych państw na świecie posada 62 %, po czym można stwierdzić, że Polska jest krajem o średniej urbanizacji. Czynnikami wysokiej urbanizacji, czyli szybkiego rozwoju miast mogą być migracje ludności ze wsi do miast, rodzenie dzieci, czyli zwiększania przyrostu naturalnego. Pozytywnie wpływają także zmiany administracyjne oraz przestrzenne. W krajach wysokorozwiniętych liczba ludności zazwyczaj nie ulega zmianie, natomiast w krajach słabo rozwiniętych często następują gwałtowne wzrosty liczby ludności. Suburbanizacja polega natomiast na tym, ze ludność zamieszkała w miejskich dzielnicach przenosi się na obszary podmiejskie, co powoduje rozrośniecie się przedmieść.Dezurbanizacja jest to proces stabilizowania się liczby mieszkańców. Proces ten polega na przenoszeniu się ludzi do obszarów podmiejskich. Reurbanizacja polega natomiast na tym, że tereny podmiejskie rozrastają się, a przy tym są ponownie zamieszkiwane przez ludność.