Podróże

Wprawdzie dzisiejszy Rzym w niczym nie przypomina wzbudzającego respekt imperium sprzed wieków, jednak echo historii przyciąga do tego miasta miliony turystów każdego roku. Niektórzy zastanawiają się, co takiego ludzie widzą w tym mieście, inni jawnie zachwycają się antycznymi budowlami, zniszczonymi przez czas, wojny i ludzi. Co by jednak nie mówić o tym mieście, nie ulega wątpliwości, iż to kolebka cywilizacji, którą mimo wszystko warto zobaczyć, chociażby po to, by zaspokoić własną ciekawość. To właśnie w Rzymie będziemy mogli zobaczyć słynne na cały świat Koloseum czy Panteon. Ten ostatni jest jedynym budynkiem, który od czasów starożytnych aż do dziś nie był modyfikowany. Będąc w Wiecznym Mieście warto jednak nie tylko skupić się na aurze starożytności, ale również obejrzeć nieco nowsze budowle, a w tym chociażby Fontannę di Trevi. Wierzący czy też nie, powinni bez namysłu udać się do Bazyliki Świętego Piotra. Z kolei patrioci mogą być pewni, że w czasie wakacji z Rzymie znajdą również polskie akcenty. Jedna z ulic nazwana jest bowiem nazwiskiem naszego wieszcza. Część osób Turcy nie kojarzą się zbyt pozytywnie, inni nie mają wobec nich żadnych zastrzeżeń i bardzo chętnie wybierają się latem na wycieczki do tego kraju. Lato trwa tu znacznie dłużej niż w Polsce, dlatego na upalne, przepełnione słońcem wakacje można liczyć również w środku roku. Warto wybrać się tu, by doświadczyć zupełnie odmiennego sposobu na życiem, poznać inną kulturę, poczuć powiew egzotyki. Turcja przyciąga turystów głównie piaszczystymi plażami, rozmieszczonymi wzdłuż Morza Egejskiego czy Śródziemnego, jednak miłośnicy historii przybywają tu z zupełnie innych powodów. Oni skuszeni są możliwością zwiedzenia takich miast jak chociażby Troja, znana ze starożytne literatury. W tym mieście mieszczą się chociażby wpisane na listę UNESCO stanowiska archeologiczne. Warto zwiedzić również znajdujące się w Milecie ruiny, a w tym chociażby Łaźnie Faustyny czy ruiny amfiteatru. Zwiedzając Turcję bardzo łatwo możemy natknąć się na turystów z całego świata, chętnie przyjeżdżają tu bowiem Niemcy, Rosjanie czy Francuzi. Mówi się, że jest tu zimno i nieprzyjemnie, bo często padają deszcze, a nad miastami unoszą się mgły. Niemniej jednak wiele osób z wielkim zainteresowaniem wybiera się na wakacje do Anglii czy Irlandii. Wielu Polaków ma nadzieję na własne oczy ujrzeć miejsca, które pojawiają się w podręcznikach do nauki angielskiego. Słynny budynek parlamentu, pałac Buckingham czy Big Ben znają chyba wszyscy. Niemniej jednak niewielu z nas widziało to monumentalne budowle na własne oczy. Niektórzy turyści marzą również o tym, by przejechać się czerwonym autobusem, skorzystać ze znanej nam ze zdjęć i filmów budki telefonicznej czy przejechać się metrem. Wiele osób przyjeżdża tu nie tylko po to, by zwiedzać, ale również by pogłębiać swoje językowe umiejętności. Z tego względu organizowane są liczne, wakacyjne kursy, dzięki którym Polacy mogą pogłębiać swoją znajomość angielskiego, bądź uczyć się tego języka od podstaw. Nie można również ukrywać faktu, iż większość Polaków emigruje w czasie wakacji na Wyspy Brytyjskie by znaleźć pracę i zarobić nieco pieniędzy.

Archeolodzy negują legendę o powstaniu Rzymu i twierdzą, że został on założony w latach 730-720 przed naszą erą.Na początku krainę, na której narodziło się imperium nazywano Lacjum i zamieszkiwali ją Latynowie, posługujący się językiem łacińskim. Miasto dzięki korzystnemu położeniu nad rzeką Tyber miało dostęp do portu. Ponadto przez Lacjum przechodziły szlaki handlowe, które znacznie wpłynęły na rozwój tej dziedziny gospodarki.Rzymianie byli narodem wojowniczym, a do pierwszych wojen popychała ich chęć powiększenia powierzchni ziem uprawnych. Armia miała charakter obywatelski, do której należeli wszyscy mężczyźni między 17, a 46 rokiem życia. Rzymianin miał także obowiązek zakupienia pełnego ekwipunku, na który składała się zbroja, broń oraz koń. Najbogatsi służyli w konnicy, a biedniejsi w piechocie. Wojsko podzielono na legiony ciężkozbrojne, lekkozbrojne oraz jazdę. Stosowano surową dyscyplinę oraz kary cielesne i śmierć za przewinienia. Ludność rzymska do połowy III wieku przed naszą erą opanowała cały Półwysep Apeniński podbijając zamieszkałe go ludy. Ekspansja Rzymu zaniepokoiła Kartaginę. Z tego powodu doszło do wojen na przełomie III i II wieku. Klęskę ponieśli Kartagińczycy w wyniku, czego musieli oddać swoje ziemie. Po tym zwycięstwie Rzym stał się potęgą nad Morzem Śródziemnym. Odtąd nosił nazwę Imperium Romanum, a terytoria podbite-prowincjami. Początkowo rozwijał się kult sił natury, wynikający ze struktury ówczesnego społeczeństwa, w którym dominowała ludność rolnicza.Obrzędy i modlitwy dotyczyły najczęściej próśb o urodzaj oraz ochronę przed klęskami żywiołowymi. Czczono także przodków oraz bóstwa domowe. Należały do nich lary i penaty, opiekujący się domami oraz spichlerzami. Wpływ Etrusków i Greków doprowadził do narodzin kultu bogów rzymskich. Należeli do nich miedzy innymi Jowisz, Minerwa oraz Junona. Swoją siedzibę mieli w świątyniach na Kapitolu. Kapłani byli wybierani, a ich prestiż zależał od bóstwa, któremu służą. Największym szacunkiem cieszyły się westalki- opiekujące się świątyniami Westy. Chrześcijaństwo narodziło się wraz z Chrystusem, inaczej nazywanym Jahwe. Głosił on wiarę w jednego Boga oraz dobre życie po śmierci, będące nagrodą za uczciwe życie na ziemi. Jego nauki spotkały się zarówno z sympatią i wrogością. Został on wydany Rzymianom i ukrzyżowany. Mimo śmierci duchowego przywódcy nowa religia rozwijała się i pozyskiwała nowych wyznawców. Pierwsi chrześcijanie tworzyli gminy na czele, których stali biskupi. A głową kościoła został święty Piotr, jego następcy nazywali siebie papieżami. Wyznawcy nowej religii nie chcieli czcić bóstw rzymskich, co było przyczyną ich prześladowań. Zjawisko to nasiliło się zwłaszcza w IV wieku naszej ery, kiedy to cesarz Neron oskarżył chrześcijan o podpalenie Rzymu. Nabożeństwa odprawiano potajemnie w podziemnych katakumbach. W 313 roku cesarz Konstanty Wielki zezwolił na wyznawanie chrześcijaństwa, które wkrótce stało się religią państwową.