Podróże

Japonia długo była podzielona na klany składające się z wielkich rodów, na których czele stali wodzowie. Z czasem klan z prowincji Yamato zdobył przewagę nad pozostałymi i założył cesarstwo. Wówczas to Japończycy przejęli pismo chińskie, wprowadzili buddyzm i opracowali pierwszy kodeks prawny. W 710 roku, miasto Nara zostało ogłoszone stolicą państwa i główną siedzibą cesarza. W tym czasie wielokrotnie władzę sprawowały kobiety. Okres Nara uważany jest za najwspanialszy w całej historii cywilizacji Japonii. Świadczy o tym bogactwo powstałym wówczas świątyń, pałaców i ogrodów. W roku 794, cesarz Kadmu przeniósł swoją siedzibę do miasta Heian – Kyo, nowej stolicy państwa. Potężny ród Fudziwara, na tyle zdołał zwiększyć swoje wpływy na dworze cesarskim, że wkrótce potem sięgnął po najwyższą władzę. Aby zakończyć spory wybuchające wśród dworskiej arystokracji, zwrócił się o pomoc do wojska. W 1192 roku, otrzymał nominację na szoguna, czyli naczelnego wodza. Od tej chwili rozpoczęło się japońskie średniowiecze. Japonia od dawna była związana ze swymi azjatyckimi sąsiadami. Japończycy wiele nauczyli się od Chińczyków, lecz z czasem wytworzyli własną cywilizacje. W III wieku, Japonię napadli uzbrojeni w łuki jeźdźcy z Korei. Przywieźli z sobą, swe wierzenia, legendy, wiedzę i umiejętności, oraz organizację życia społecznego, które sami wcześniej przejęli od Chińczyków. Japończycy wielokrotnie wysyłali do Chin swych ambasadorów. Przywozili oni stamtąd perfumy, jedwab i książki. Przejęli też myśl Konfucjusza oraz medyczne umiejętności. Chińczyk Gandżin, nauczał w swoim kraju buddyzmu. Pewnego razu przystał na propozycję japońskich zakonników, którzy chcieliby swe nauki głosił również w Japonii. Morska przeprawa była niebezpieczna. Pięć prób dopłynięcia do Japonii, nie powiodło się z powodu piratów i tajfunów. Jednak w 754 roku, osłabiony i półślepy mnich dotarł do Japonii i założył tam wraz ze swoimi uczniami prężnie działającą sektę.