Podróże

Kraj słynący z przepysznej kuchni oraz wyśmienitego piwa.W dawnych czasach kraj ten był nazywany Bohemią. Czechy to kraj w większości nizinny , zagospodarowany rolniczo. Przydomek stolicy ” Złota Praga” wziął się stąd , że wiele kościołów w stolicy Czech ma pozłacane dachy. Powierzchnia kraju wynosi siedemdziesiąt osiem tysięcy osiemset sześćdziesiąt cztery kilometry kwadratowe. Czechy są republiką , państwo powstało w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim po rozpadzie Czechosłowacji. Walutą jest korona czeska. Liczba ludności wynosi dziesięć milionów trzysta trzydzieści sześć mieszkańców. Gęstość zaludnienia wynosi stu trzydziestu jeden mieszkańców na kilometr kwadratowy. Językiem urzędowym jest język czeski. Brak jest oficjalnych danych jeśli chodzi o religie wyznawane przez Czechów , nieoficjalnie wiadomo , że sporo jest wśród nich ateistów. Do największych czeskich zabytków należy Praski Zegar , który znajduje się na Starym Ratuszu w Pradze , został zainstalowany w roku tysiąc czterysta dziesiątym i działa nieprzerwanie od roku tysiąc pięćset siedemdziesiątego drugiego. Estonia jest krajem położonym we wschodniej części Europy. Większość tego malowniczego kraju pokryta polami , lasami , jeziorami oraz moczarami. Jest to kraj nizinny , wiodącymi dziedzinami przemysłu są elektrotechnika oraz włókiennictwo. Powierzchnia kraju wynosi czterdzieści pięć tysięcy sto dwadzieścia pięć kilometrów kwadratowych. Estonia jest republiką , uzyskała niepodległość od Związku Radzieckiego po jego rozpadzie w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym pierwszym. Walutą jest korona estońska. Liczba ludności wynosi milion pięćset siedem tysięcy mieszkańców. Gęstość zaludnienia wynosi trzydziestu trzech mieszkańców na kilometr kwadratowy. Językiem urzędowym jest język estoński. Jeśli chodzi o wyznawane religie przez Estończyków to brak jest oficjalnych danych na ten temat, jednak nieoficjalnie większość mieszkańców wyznaje luteranizm bądź prawosławie. Estończycy w roku tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym dziewiątym byli tak zdeterminowani by odłączyć się od Związku Radzieckiego , że utworzyli wspólnie utworzyli żywy łańcuch przebiegający wzdłuż granic państwa a następnie przez Litwę i Łotwę.

W dawnej Japonii istniały dwie wielkie religie: szintoizm, na który składały się najstarsze wierzenia i buddyzm. Japończycy wierzyli w istnienie wielu istot wyższych, zwanych kami. Bóstwa te zamieszkiwały drzewa, wody, góry, kwiaty i zwierzęta. Ponadto każdy klan oddawał cześć swojemu najstarszemu przodkowi. Ród cesarski uważał, że pochodzi od bogini słońca Amaterasu. Składali oni swym bogom cześć w świątyniach szinto. W każdej z nich znajdował się przedmiot kultu, miecz lub zwierciadło, który symbolizował boga. Aby stanąć przed boskim obliczem, należało być czystym moralnie i fizycznie. Przed wejściem do świątyni wierni myli ręce i płukali sobie usta. Następnie dzwonkami odpędzali złe duchy, składali ofiary, kłaniali się bogu i odchodzili. W 538 roku, przybyli z Korei mnisi, zaczęli szerzyć w Japonii buddyzm. Od VI wieku, stał się on oficjalną religią dworu cesarskiego i arystokracji. Z dbałości o piękno stolicy cesarze wybudowali wspaniałe pagody, czyli piętrowe świątynie z ozdobnymi dachami. Stolica Japonii Heian – Kyo, leżała u stóp wzgórza między dwiema rzekami. Ulice miasta przecinały się pod kontem prostym, a główna arteria, zwana Czerwonym Ptakiem, prowadziła do pałacu cesarza. Dygnitarze udający się do pałacu, musieli zostawić swoje powozy przed bramą i dalej iść pieszo. Uroczystości publiczne organizowane były w pawilonie Gwiazdy Polarnej. Kiedy szedł cesarz, urzędnicy ustawiali się w rzędach i pozdrawiali go ze czcią. Mieszkania możnych budowano poza murami pałacu. Składały się one z niewielkich pawilonów połączonych ze sobą korytarzami. Urządzenie domostw było skromne: maty, poduszki, niskie stoliki, drewniane skrzynie i laki. Panowie spędzali dużo czasu siedząc lub klęcząc. W takiej pozycji pisali, grali na cytrze i dyskutowali. Bogaci Japończycy brali udział w konkursach poezji, malarstwa, czy układania miniaturowych pejzaży. To oni stworzyli origiami, sztukę układania papieru w różne kształty. Na dworze odbywały się też przedstawienia i koncerty.